Pielęgnacja

Istotne wady psów Husky

Psy rasy Siberian Husky są rasą bardzo wymagającą – są nieposłuszne, strasznie ciągną spacerując na smyczy, powodują szkody, a także wymagają ogromnego zaangażowania ze strony właścicieli oraz sporej dawki ruchu w celu spożytkowania ich energii. Nie dla wszystkich są to jednak wady – niektórzy sami lubią i ruch, dlatego z chęcią będą chodzić na długie spacery. Rasa ta jednak posiada kilka innych cech, które również mogą zostać przez wielu uznane za wady, a tym samym zaważyć na decyzji o zakupie psa tej rasy. Wadą rasy Husky jest ich skłonność do ciągłej eksploracji i nadmierna ciekawość. Psy tej rasy potrafią zajrzeć w każdy kąt. Znane są przypadki, gdy psy otwierając szafki natrafiły na preparaty kosmetyczne i chemiczne, przez które uległy podtruciu lub też poparzeniu środkiem do przetykania rur. Należy mieć to na uwadze, aby nie doszło do tragedii. Kolejną poważna wadą są silne instynkty pierwotne tej rasy psów. Przejawiają nie tylko skłonności do polowań na mniejsze zwierzęta takie jak ptaki, koty czy inne rasy psów, lecz także uwielbiają wyć (w dodatku z każdego powodu). Bardzo często jest to powodem konfliktów z sąsiadami, które mogą kończyć się nawet oddaniem psa do schroniska. Następną istotną wadą jest linienie. Z uwagi na pochodzenie psów tej rasy (północna część Syberii, a później także mroźna Kanada), posiadają one niezwykle grubą i puszystą sierść. W zimie nie stanowi to problemu, gdyż psy tej rasy wyglądają naprawdę pięknie, jednak gdy przychodzi lato i wyższe temperatury psy zaczynają się intensywnie lenić. Nie tylko sprawia to, iż wyglądają jak „zabiedzone wilki”, lecz także powoduje, iż wszędzie można znaleźć całe kłęby sierści. Psy te posiadają grube, podwójne futro, a tym samym ilość zrzucanej sierści jest ogromna. Husky wymagają częstego czesania, które jednak w żaden sposób nie gwarantuje pozbycia się sierści z mieszkania. W dodatku struktura włosów sprawia, iż są one bardzo trudne do usuwania z mebli czy dywanów. Kolejną wadą Husky jest uwielbienie dla chłodu. Psy te są naturalnie przystosowane do funkcjonowania w najniższych temperaturach, a zatem latem, psy się bardzo męczą w naszych warunkach klimatycznych. W zimie natomiast psy za wszelką cenę będą chciały wydostać się na dwór, gdzie mogą czuć się komfortowo. Ponadto, psy rasy Husky są zwierzętami stadnymi, muszą wiedzieć kto jest osobnikiem dominującym. W przypadku osób, które zbytnio rozpieszczą psy tej rasy może wystąpić mało pożądany efekt dominacji psa, który przejawia się w szczególnie wyraźnym nieposłuszeństwie.

Niektóre wady rasy Siberian Husky

Psy rasy Siberian Husky jak każda inna rasa posiada nie tylko zalety, ale także wady, z którymi należy się zapoznać przed podjęciem decyzji o zakupie psa. Pierwszą wadą Husky jest ich skłonność do uciekania. Pod pojęciem ucieczki, należy rozumieć pęd psów do wolności – Husky nie należą do psów chodzących przy nodze i z chęcią wykorzystują każdą chwilę swobody. Należy szczególnie uważać na dużym, otwartym terenie, gdyż psy mogą oddalić się od swoich właścicieli nawet na kilkanaście kilometrów, jeśli tylko poczują zew wolności. Ponadto, należy uważać na psy, aby nie uciekły na przykład z przydomowego ogrodu. Mało osób wie, iż psy Siberian Husky potrafią przechodzić przez siatkę, przeskakiwać nawet dwumetrowe ogrodzenia, a także robić spore podkopy w celu wydostania się właśnie na wolną przestrzeń. Kolejną wadą psów tej rasy jest ich skłonność do kopania dziur. Jeśli Husky mają w zamyśle stanowić ozdobę ogrodu, to należy z tego pomysłu zrezygnować, gdyż pies jest w stanie zniszczyć wszystkie rośliny rosnące w ogrodzie – od trawy, poprzez kwiaty i krzewy, a na mniejszych drzewach kończąc. Kolejną poważną wadą jest skłonność psów do ciągnięcia, gdy idą na smyczy. Wszelkie próby oduczenia ich tego są bezcelowe, gdyż Husky zostały stworzone jako psy zaprzęgowe – ciągnięcie mają zatem we krwi. Każdy spacer na smyczy z psem tej rasy może okazać się mało przyjemny. Kolejną wadą psów Husky jest ich nieposłuszeństwo. Psy te uwielbiają wolność, a tym samem posiadają skłonność do nie reagowania na komendy i nawoływania właściciela. Kolejną wadą (choć nie dla wszystkich) jest ogromna żywiołowość i energiczność psów tej rasy. Wymagają one znacznej ilości ruchu i otwartej przestrzeni do wybiegania się – dlatego nie należy trzymać psów Husky w małych mieszkaniach i w blokach. Spora dawka ruchu dla psa, wymaga od właściciela poświęcenia znacznej ilości czasu, gdyż w przypadku Husky, standardowy spacer nie wystarcza. Psy niewystarczająco wybiegane często pożytkują swoją energię w sposób, który prowadzi do powstawania różnego rodzaju szkód. Wiąże się tym także – większa niż w przypadku innych ras – skłonność do tak zwanej „demolki”. Husky o wiele częściej wyrządzają w domu szkody pod nieobecność właścicieli. Niestety jest to jednym z najczęstszych powodów oddawania psów do hodowli lub do schronisk dla zwierząt. Nie wszystkie z wyżej wymienionych wad rasy Siberian Husky muszą przeszkadzać właścicielom, jednak należy mieć je na uwadze decydując się na zakup psa tej rasy.

Choroby genetyczne psów husky

Siberian Husky uchodzą za psy raczej zdrowe. Przy czym nacisk należy w tym przypadku położyć na słowo raczej. Niestety zdarza się, że hodowcy zapewniają nabywców, że ta rasa nie niesie ze sobą żadnego ryzyka zdrowotnego. Jeśli spotkamy taką hodowlę, to uciekajmy od niej jak najdalej. Hodowca zamiast zapewnień powinien nam pokazać wyniki prześwietleń rodziców. Choroby genetyczne nie ujawniają się w każdym pokoleniu. Psy, które dopuszcza się do hodowli i rozrodu powinny przechodzić dokładne badania mające sprawdzić czy są wolne od wad genetycznych. Jeśli hodowca przekonuje nas, że psy były przebadane przez okolicznego weterynarza, to albo jest niedouczony albo próbuje nas oszukać. Takich specjalistycznych badań nie da się wykonać w zwykłym gabinecie weterynaryjnym. Najczęstszymi chorobami jakie dotykają Siberian Husky są choroby oczu. Specjaliści szacują, że ponad 10 procent populacji może mieć predyspozycje do: katarakty, jaskry, dystrofii rogówki i postępującego zaniku siatkówki. Poza tym psy tej rasy, tak jak znaczna większość psów ras średnich i dużych, są narażone na dysplazję stawów biodrowych. Schorzenie polega na niewłaściwym rozwoju panewki miednicy, jej wiązadła i kości udowej. Pies dotknięty dysplazją cierpi przez całe życie, nawet jeśli próbuje normalnie egzystować dzięki lekom i naszej pomocy. Innym schorzeniem, do którego psy tej rasy mają pewne predyspozycje genetyczne jest padaczka. Jedynym skutecznym środkiem, który jest w stanie zapobiegać zachorowaniom na choroby genetyczne jest odpowiedzialność hodowcy. Tylko wykluczenie z hodowli i rozrodu osobników mogących przenosić schorzenia genetyczne może oszczędzić zwierzęciu i właścicielowi. niepotrzebnego cierpienia. Tak naprawdę to bardzo wiele w tej sprawie mają do zrobienia przyszli właściciele czworonogów. Tylko uważne sprawdzanie wyników badań oraz przeglądanie rodowodów, gdzie informacja o braku schorzeń powinna być uwzględniona odpowiednim wpisem może wyeliminować lub znacznie ograniczyć występowanie chorób genetycznych u naszych psów.