Monthly Archives: Luty 2012

Czym są psie zaprzęgi?

Głównym celem stworzenia przez człowieka psów rasy Siberian Husky, była chęć uzyskania psa o niezwykłej wytrzymałości, sile i szybkości, a jednocześnie nie potrzebującego znacznej ilości pożywienia i posiadającego zbyt masywnej budowy. Psy tej rasy bardzo często były wykorzystywane w transporcie różnego rodzaju ładunków na saniach na terenie Syberii oraz w mroźnej Kanadzie. Bardzo często był to jedyny sposób przemieszczania się. Psy rasy Siberian Husky doskonale nadają się do tego rodzaju zadań, a ponadto uwielbiają je, co stanowi ogromny plus, gdyż psów nie trzeba do niczego zmuszać. Dzięki swoim cechom, Siberian Husky to obecnie jedna z najchętniej wykorzystywanych w zaprzęgach ras – zarówno w pracy jak i sporcie. Obecnie funkcja transportowa, to jest przewożenia ładunków i ludzi zeszła na dalszy plan, ze względu na zastosowanie zamiast psów, mechanicznych środków transportu po pokrywie śnieżnej (sań motorowych). W przypadku występowania pokrywy śnieżnej, w zaprzęgu wykorzystywane są sanie, natomiast w warunkach bezśnieżnych wykorzystuje się lekkie wózki (zwane także powozami), które ciągnięte są przez zespół psów. Każdy zespół składa się od jednego do nawet kilkunastu psów, a ich ilość zależna jest od siły i wytrzymałości konkretnego psa, a także od długości trasy i przewożonego ciężaru. W zawodach sportowych głównym zadaniem zaprzęgu jest ciągnięcie pojazdu, który przewozi pojedynczego człowieka znajdującego się właśnie na saniach lub też wózku. Spotykane są jednak inne odmiany wyścigów zaprzęgów, gdzie psy ciągną narciarza (tak zwany skijoring) lub też rowerzysty (bikejoringu). W trakcie tego typu zawodów, psie zaprzęgi potrafią osiągać średnie prędkości około 30 km na godzinę, a maksymalnie mogą osiągnąć prędkość nawet 50 km. Każdy psi zaprzęg – także ten wykorzystujący rasę Siberian Husky – składa się z kilku pozycji, na której rozmieszczone są psy z zaprzęgu. Pierwszą pozycją jest tak zwany Lead (lider), który jest psem biegnącym na czele zaprzęgu. Na tej pozycji najlepiej sprawdzają się psy o spokojnym usposobieniu, a jednocześnie posłuszne i inteligentne. Kolejna pozycja to Swing, na której biegnie drugi pies, który w przyszłości może pełnić rolę lidera zespołu. Trzecią pozycją w zaprzęgu jest Team, czyli reszta psów z zaprzęgu. Na samym końcu znajduje się pozycja Wheel, na której biegną najsilniejsze i najbardziej wytrzymałe psy, gdyż ta pozycja jest najbardziej wymagająca pod względem fizycznym.

Siberian Husky – z rodowodem czy bez?

Bardzo często kupujący psa, niezależnie od rasy, stają przed dokonaniem ważnego wyboru – kupić rasowego psa z rodowodem czy bez rodowodu? Spora grupa ludzi decyduje się na zakup psa bez rodowodu, gdyż twierdzą, iż sam papierek nie jest dla nich ważny, a z psem i tak nie będą brali udziału w żadnych wystawach psów czy zawodach sportowych (na przykład wyścigi zaprzęgów rasy Siberian Husky). Jest to jednak błędne rozumowanie, a osiągnięta w ten sposób oszczędność bardzo szybko jest inwestowana w zdrowie psa. Pierwszą i chyba najważniejszą zaletą posiadania dokumentu, czyli właśnie rodowodu psa jest gwarancja, iż z danego szczeniaka wyrośnie prawdziwy Siberian Husky, a nie żaden mieszaniec czy pies innej rasy. Bardzo często w przypadku psów, które nie pochodzą z hodowli okazuje się, iż nas ukochany czworonóg nie jest przedstawicielem rasy, którą teoretycznie kupiliśmy. Nie chodzi tu jednak o jedynie wygląd psa, który może nie prezentować się tak okazale jak prawdziwy Husky, lecz także jego cechy charakteru, usposobienie, a także zdrowie. Właśnie zdrowie jest kolejną zaletą posiadania psa z rodowodem. Co prawda posiadanie tego dokumentu nie upoważnia do zniżek u weterynarza, lecz dzięki rodowodowi mamy pewność, iż rodzicami naszego ulubieńca były psy zdrowe oraz pozbawione wad i schorzeń. W takim przypadku prawdopodobieństwo zachorowania psa jest znacznie mniejsze, a tym samym można zaoszczędzić na kosztach leczenia takich schorzeń. Dlaczego zatem dostępne są psy bez rodowodu? Powodów może być kilka. Po pierwsze hodowca nie jeździł ze swoimi psami na wystawy, bo na przykład mu się nie chciało lub nie było dla niego opłacalne. Może być też tak, iż hodowca zabrał psa na wystawę, lecz ten z jakiś powodów nie otrzymał odpowiednich ocen kwalifikujących je do hodowli. Do takich powodów może należeć zbytnia agresja psa, wady postawy i budowy. W przypadku chęci wykorzystania możliwości psa – na przykład rasy Siberian Husky do ciągnięcia zaprzęgu, rodowód także może okazać się przydatny, gdyż stanowi potwierdzenie możliwości psa, a także umożliwia udział z psem w zawodach sportowych. Rodowód to jednak nie wszystko, gdyż równie ważna jest hodowla, z której pies pochodzi. W praktyce popularne są tak zwane pseudohodowle, gdzie liczy się przede wszystkim ilość psów, a nie ich jakość – samice są zbyt często pokrywane (nawet 2 rasy w roku), psy nie są szczepione (oczywiście posiadają dokumentację, która temu przeczy), są odżywiane niewłaściwą karmą itd. Takie psy także mają skłonność do chorowania, a tym samym do znacznego zwiększania kosztów ich utrzymania.

Plotki i mity dotyczące rasy Siberian Husky

Na temat każdej rasy psów – w tym rasy Siberian Husky – krąży cała masa plotek i mitów, które bardzo często okazują się nieprawdziwe lub też mocno naciągane. Często bywa tak, iż owe plotki odstraszają potencjalnych właścicieli tych wspaniałych psów od ich zakupu czy też hodowli. Pierwszym krążącym powszechnie mitem jest stwierdzenie, iż Husky mogą być szczęśliwe jedynie w domu z dużym ogrodem. To nieprawda, gdyż Husky potrzebuje po prostu dużo ruchu i biegu, którego może zaznać na innej przestrzeni w trakcie spaceru. W ogrodzie pies nie zawsze będzie chciał biegać, bo przestrzeń jest tam ograniczona. Kolejnym mitem jest stwierdzenie mówiące o tym, iż psy Siberian Husky są zawsze łagodne. Psy te posiadają silne pierwotne instynkty i są zwierzętami stadnymi, dlatego w niektórych przypadkach mogą chcieć przejąć rolę dominującą w stadzie, czyli w tym przypadku w domu. W szczególności może to być widoczne wobec słabszych osobników, czyli w tym przypadku dzieci. Należy zatem być ostrożnym, aczkolwiek takie przypadki są rzadkością. Kolejną plotką jest możliwość wykorzystywania Husky do stróżowania. Niestety tak naprawdę te psy się do tego nie nadają, gdyż wpuszczą każdego złodzieja do domu i jeszcze go przywitają. Kolejnym mitem jest bardzo popularne stwierdzenie, iż prawdziwe Husky mogą posiadać tylko określone kolory sierści i oczu. Jest to bzdura, gdyż psy tej rasy mogą występować w kilku kolorach – począwszy od zupełnie białego, aż do zupełnie czarnego. Zatem Husky może być także szary, brązowy, rudy itd. Podobnie z kolorem oczu. Psy te mogą mieć oczy w jednym kolorze, a poza tym nie zawsze ich kolor musi przyjmować odcienie niebieskiego lub brązowego. Kolejnym powszechnym mitem jest potrzeba zakupu szelek dla psa rasy Husky zamiast obroży. Nie jest to prawda, gdyż szelki przeznaczone są jedynie do ciągnięcia, czyli do sportu lub pracy. Stosowanie ich na co dzień może spowodować, iż zniekształceniu ulegnie ich kościec i sylwetka. Do codziennego użytku należy zatem stosować najnormalniejszą w świecie obroże, które stosuje się także w przypadku innych ras psów. Podobnie większość ludzi uważa, iż aby brać udział w zawodach trzeba mieć kilka psów rasy Husky. To nieprawda, gdyż obecnie najmniejszy zespół może liczyć jednego psa i maszera. Oczywiście umożliwia to startowanie tylko w niektórych zawodach, dlatego należy się zapoznać z listą konkurencji, w których można startować z jednym psem.

Istotne wady psów Husky

Psy rasy Siberian Husky są rasą bardzo wymagającą – są nieposłuszne, strasznie ciągną spacerując na smyczy, powodują szkody, a także wymagają ogromnego zaangażowania ze strony właścicieli oraz sporej dawki ruchu w celu spożytkowania ich energii. Nie dla wszystkich są to jednak wady – niektórzy sami lubią i ruch, dlatego z chęcią będą chodzić na długie spacery. Rasa ta jednak posiada kilka innych cech, które również mogą zostać przez wielu uznane za wady, a tym samym zaważyć na decyzji o zakupie psa tej rasy. Wadą rasy Husky jest ich skłonność do ciągłej eksploracji i nadmierna ciekawość. Psy tej rasy potrafią zajrzeć w każdy kąt. Znane są przypadki, gdy psy otwierając szafki natrafiły na preparaty kosmetyczne i chemiczne, przez które uległy podtruciu lub też poparzeniu środkiem do przetykania rur. Należy mieć to na uwadze, aby nie doszło do tragedii. Kolejną poważna wadą są silne instynkty pierwotne tej rasy psów. Przejawiają nie tylko skłonności do polowań na mniejsze zwierzęta takie jak ptaki, koty czy inne rasy psów, lecz także uwielbiają wyć (w dodatku z każdego powodu). Bardzo często jest to powodem konfliktów z sąsiadami, które mogą kończyć się nawet oddaniem psa do schroniska. Następną istotną wadą jest linienie. Z uwagi na pochodzenie psów tej rasy (północna część Syberii, a później także mroźna Kanada), posiadają one niezwykle grubą i puszystą sierść. W zimie nie stanowi to problemu, gdyż psy tej rasy wyglądają naprawdę pięknie, jednak gdy przychodzi lato i wyższe temperatury psy zaczynają się intensywnie lenić. Nie tylko sprawia to, iż wyglądają jak „zabiedzone wilki”, lecz także powoduje, iż wszędzie można znaleźć całe kłęby sierści. Psy te posiadają grube, podwójne futro, a tym samym ilość zrzucanej sierści jest ogromna. Husky wymagają częstego czesania, które jednak w żaden sposób nie gwarantuje pozbycia się sierści z mieszkania. W dodatku struktura włosów sprawia, iż są one bardzo trudne do usuwania z mebli czy dywanów. Kolejną wadą Husky jest uwielbienie dla chłodu. Psy te są naturalnie przystosowane do funkcjonowania w najniższych temperaturach, a zatem latem, psy się bardzo męczą w naszych warunkach klimatycznych. W zimie natomiast psy za wszelką cenę będą chciały wydostać się na dwór, gdzie mogą czuć się komfortowo. Ponadto, psy rasy Husky są zwierzętami stadnymi, muszą wiedzieć kto jest osobnikiem dominującym. W przypadku osób, które zbytnio rozpieszczą psy tej rasy może wystąpić mało pożądany efekt dominacji psa, który przejawia się w szczególnie wyraźnym nieposłuszeństwie.

Niektóre wady rasy Siberian Husky

Psy rasy Siberian Husky jak każda inna rasa posiada nie tylko zalety, ale także wady, z którymi należy się zapoznać przed podjęciem decyzji o zakupie psa. Pierwszą wadą Husky jest ich skłonność do uciekania. Pod pojęciem ucieczki, należy rozumieć pęd psów do wolności – Husky nie należą do psów chodzących przy nodze i z chęcią wykorzystują każdą chwilę swobody. Należy szczególnie uważać na dużym, otwartym terenie, gdyż psy mogą oddalić się od swoich właścicieli nawet na kilkanaście kilometrów, jeśli tylko poczują zew wolności. Ponadto, należy uważać na psy, aby nie uciekły na przykład z przydomowego ogrodu. Mało osób wie, iż psy Siberian Husky potrafią przechodzić przez siatkę, przeskakiwać nawet dwumetrowe ogrodzenia, a także robić spore podkopy w celu wydostania się właśnie na wolną przestrzeń. Kolejną wadą psów tej rasy jest ich skłonność do kopania dziur. Jeśli Husky mają w zamyśle stanowić ozdobę ogrodu, to należy z tego pomysłu zrezygnować, gdyż pies jest w stanie zniszczyć wszystkie rośliny rosnące w ogrodzie – od trawy, poprzez kwiaty i krzewy, a na mniejszych drzewach kończąc. Kolejną poważną wadą jest skłonność psów do ciągnięcia, gdy idą na smyczy. Wszelkie próby oduczenia ich tego są bezcelowe, gdyż Husky zostały stworzone jako psy zaprzęgowe – ciągnięcie mają zatem we krwi. Każdy spacer na smyczy z psem tej rasy może okazać się mało przyjemny. Kolejną wadą psów Husky jest ich nieposłuszeństwo. Psy te uwielbiają wolność, a tym samem posiadają skłonność do nie reagowania na komendy i nawoływania właściciela. Kolejną wadą (choć nie dla wszystkich) jest ogromna żywiołowość i energiczność psów tej rasy. Wymagają one znacznej ilości ruchu i otwartej przestrzeni do wybiegania się – dlatego nie należy trzymać psów Husky w małych mieszkaniach i w blokach. Spora dawka ruchu dla psa, wymaga od właściciela poświęcenia znacznej ilości czasu, gdyż w przypadku Husky, standardowy spacer nie wystarcza. Psy niewystarczająco wybiegane często pożytkują swoją energię w sposób, który prowadzi do powstawania różnego rodzaju szkód. Wiąże się tym także – większa niż w przypadku innych ras – skłonność do tak zwanej „demolki”. Husky o wiele częściej wyrządzają w domu szkody pod nieobecność właścicieli. Niestety jest to jednym z najczęstszych powodów oddawania psów do hodowli lub do schronisk dla zwierząt. Nie wszystkie z wyżej wymienionych wad rasy Siberian Husky muszą przeszkadzać właścicielom, jednak należy mieć je na uwadze decydując się na zakup psa tej rasy.